فراتر از دیافراگم

نوسان

2010-12-28T03:47:00.000-08:00

انسان از اونجایی که چیزهای بیشتر از بقیه موجودات داره دنیای وسیع تری رو درک می کنه و احساس می کنه و زندگی با پستی و بلندی بیشتری رو تجربه می کنه و این اصلا عجیب نیست. اما بخشی از زندگی ما که فقط خودمون ازش خبر داریم رو اگر با دقت نگاه کنیم و تغییراتش رو رصد کنیم نوسان عجیبی در اون می بینیم. روحیات خیلی از ماها با شدت خیره کننده ای متناوبا تغییر می کنه. خیلی ها از صبح تا شب بیشتر از دهها حالت رو نسبت به یک مسئله که در ذهن دارند تجربه می کنند. یه لحظه حماسی به اون نگاه می کنند . لحظه بعد به اون با نا امیدی فکر می کنند و .. دیگرانی هم که از درون ما خبر ندارند اگه کنجکاو باشند از اعمال ما به این حالت پی می برند. حتی تا سنین بالا هم این حالت ادامه پیدا می کنه و جزئی از شخصیت آدمها می شه

محکوم

2010-11-08T12:00:00.000-08:00

ما محکوم شده ایم. به تکرار هر روزه جنایت محکوم شده ایم. ما به کشتن خود و یکدیگر در هر نگاهی که به هم می کنیم ، در هر سلامی و در هر یادی محکومیم. به زجر کشیدن از بودن ، به گسترش دایره آنها که آزارشان داده ایم و به خنجر زدن به آغوشهایی که در آنها آرمیده ایم ناگزیریم. تاوان هر لذت کوتاه را با شکنجه ای که خود جلاد آنیم می پردازیم و ما از این بار امانت جز تنهایی نصیب نبردیم.

تصور

2010-10-21T09:22:00.000-07:00

صندلی روبروم نشسته . مدرن ترین وسایل ممکنه رو همراه داره و میگه که مهندسه و برای یک گروه استخراج معدن کار می کنه. قطار که تو بیابون میوفته بحث هم به سیاست می کشه و به اوضاع مملکت و از این حرفها که بر سر هر بازاری هست. طوری انتقادهای جون دار می کنه که می گی این بحران رهبری اپوزیسون رو دست آخر همین بابا باید حل کنه. تا بحث به کهنگی قطار و ناتوانی ایران از ساخت قطار های جدید و واردات واگن از چین می رسه که با تعجب می گه ما که به تکنولوژی هسته ای دست پیدا کردیم خب باید تو این زمینه هم پیشرفت کنیم .

و من به این فکر می کنم که کدوم ما مد نظرشه و چرا و چطور با این همه کمالات این ایده سخیف و متناقض به ذهنش رسوخ کرده.

سال

2010-09-25T09:56:00.000-07:00

برام پیامک اومد از همراه اول که تولدت مبارک

دوستم میگه مگه تو شهریور به دنیا اومدی؟ میگم نه شناسنامه ام رو زودتر گرفتن که یه سال زودتر برم مدرسه . میگه تو که دوسال پشت ارشد موندی بهتر نبود همون سر جاش شناسنامه ات رو می گرفتن که اون یه سال تو کودکستان بمونی بجای کلاسای کنکور ارشد؟؟!!

لیبیدوی اضافه!

2010-09-02T12:17:00.000-07:00

امشب دوباره شبیخون به خواب من زده ای / این اشک و آتش و غم را به جان من زده ای

این بیت قرار بود مطلع یک شعر در قالب غزل شود که البته خوشبختانه بقیه ابیات آن در قالبی متفاوت راهی پوسته زمین شد!

علی

2010-08-31T14:26:00.000-07:00

اگه معیار این نباشه که به اسم یه نفر چه کار کرده اند یا هوادارای یه نفر چه شکلی اند به نظر من هنوزم میشه که توی نهج البلاغه نگاهی انداخت و به بعضی جمله هاش فکر کرد. البته روز به روز این کار سخت تر میشه . تو جمع های روشنفکری که فاتحه دین و سنت و هرچی که مذهبی باشه یا روم به دیوار عربی باشه سالهاست خونده شده و تو جمع های مذهبی هم که این مفاهیم این قدر وکیل و وصی داره که نمی شه بی اجازه به یکیش دست زد.

جواد طباطبایی تو یه کتابش یه فصل رو به نهج البلاغه اختصاص داده و ابراز تعجب می کنه که چطوری این کتاب که می تونسته تو زمینه اندیشه سیاسی هم مفید واقع بشه تو ایران تا این حد نادیده گرفته شده.

لذت خدا بودن

2010-08-24T12:40:00.000-07:00

وقتی در یک کشور جهان سوم که همه چیز زنان در مردان و همه چیز برای مردان در یک چیز خلاصه می شود یک زن که از قضا نماینده مجلس هم هست ادعا می کند که:«تک همسری در قانون شرع نیامده و ما نباید آنچه را که مجامع بین المللی می خواهد بگوییم زیرا بر اساس حکم خدا و شرع مقدس هیچ شرطی مبنی بر الزام رضایت همسر اول برای ازدواج مجدد نیامده است.شما به چه چیزی فکرمی کنید؟

من به این فکر می کنم وقتی که دین و مذهب می تونه تا این حد یک انسان رو متاثر کنه که در جهت محروم کردن خودش و هم جنسانش حرکت کنه ،لذت بخش تر از خدا بودن چه چیزی می تونه وجود داشته باشه؟

نوشتن

2010-08-20T13:49:00.000-07:00

طبیعتا جلو اینترنت نشسته ام و دارم یه چیزی تایپ می کنم که وبلاگی هم به روز کرده باشیم این آخر ماهی.

به این فکر می کنم که چرا برای نوشتن مشکل داریم . نشریه که تو دانشگاه چاپ می کنیم اصلی ترین قسمتش التماس و درخواست برای گرفتن مطلبه. خودمون هم که به دیگران قول نوشتن مطلب می دیم تا خون جگرشون نکنیم چهار خط نوشته نامرتب بی ربط بی سروته بهشون تحویل نمی دیم. مورد من را حداقل از محمد که این شماره نشریه بچه های قدیم را جمع می کند بپرسید می گوید برایتان. همچنان هم ادعایمان ... را پاره می کند.

احتمال زیاد خیلی هامان حرفی برای گفتن نداریم.طبیعتا نه از ان جهت که دوستان ریش دار فکر کنند کفگیرمان به ته دیگ خورده و همین روز هاست که به آغوش امن ولایت بازگردیم.

از این جهت که شعارهایمان را داده ایم و نوبت کار که شده است سردر گم مانده ایم و دوره می کنیم شب و روز را و هنوز را.

و هر شب این آرزوی لذیذ را در آغوش می گیریم که از فردا دنیا را زیر رو رو می کنم .

عشق یا نفرت؟

2010-08-04T22:46:00.000-07:00

آدمهای دور و بر رو که نیگاه می کنی و رابطه خودتو با اونا که می سنجی می بینی با این همه اختلاف که بین آدمها هست احساس انسانها نسبت به همدیگه خیلی متنوع نیست. خیلی از ما ناخودآگاه به هرکس که بر می خوریم یا عاشق طرف می شیم یا ازش متنفر می شیم.
در مورد عشق نظری ندارم اما تقریبا مطمئنم که نفرت چیزی جز یک بیماری روانی نیست. فکر می کنم انسانی که از نظر روانی سالم باشه نباید از کسی متنفر باشه و نهایتش این میتونه باشه که کسی رو دوست نداشته باشه و نسبت به اون بی تفاوت باشه و نه الزاما متنفر.
این نگاه رو هم تو روابط عادی و هم تو روابط با افراد شاخص جامعه می شه امتداد داد . در جامعه سالم هم باید میزان نفرت تا حد ممکن کم باشه .

کدام تنهایی؟

2010-07-19T05:16:00.000-07:00

همه تنهایی رو یکجور نمی بینند. خیلی ها به شدت از تنهایی فرار می کنند و حاضرند کنار هر بساطی باشند اما تنها نباشند. خوشبختانه عده ای فهمیده اند که نمیشه همیشه همراه داشت و خیلی وقتها مجبوری که تنها باشی تا باشی و اگه بخوایی همراه بشی انگاری اساسا گم شدی و نیست و نابود شدی.

تنها شدن چند وجه داره . بعد فیزیکی تنها شدن همینه که کسی دور برت نباشه و پاتوق مشخص و دائمی نداشته باشی. اما مهم تر از اون اینه که ذهن تنهایی داشته باشی و بتونی دیگران رو از عرصه ذهنی ات خالی کنی حتی اگه حضور فیزیکی اونها در کنارت دائمی باشه.

تنهایی فیزیکی آرامش ذهنی رو از انسان می گیره و انسان رو به عرصه توهم و خیال هدایت می کنه و ترس و ناامیدی رو در ضمیر انسان پروش می ده.

تنهایی ذهنی مثل تنهایی فیزیکی دلهره آور و افسرده کننده نیست و هیچ لزومی هم نداره که با تنهایی فیزیکی همراه بشه اما تنهایی ذهنی آرامش ذهنی رو به همراه داره که برای هر نوع شکوفایی ذهنی لازمه.

تو تنهایی ذهنی همه موجودات خارجی از ذهن انسان خارج می شه و انسان از هر درگیری ذهنی ناخواسته ای رها می شود.

کجا

2010-06-24T07:49:00.000-07:00

یه زمانی تو یه کتابایی می خوندیم که نوشته بود کسی که نداند به کجا می خواهد برسد احتمالا به هیچ کجا نخواهد رسید و کلی هم حال می کردیم. حالا خیلی وقته دنبال کتابی می گردم که توش نوشته باشه که سرنوشت کسی که اساسا نمی تونه کجا هست که حالا بخواد به جایی برسه یا نه به چی منتهی می شه که البته هنوز پیدا نکردم.

انسان و وبلاگ

2010-06-10T09:37:00.000-07:00

از زماني كه انسانها از درخت پايين آمدند و كمر راست كردند و با برگ خودشون رو پوشوندند تا همين چند وقت پيش، خيلي از آدمها بودند كه وبلاگ نداشتند و همچنان انسانيتشان برقرار بود. تازه گي ها اما اين جريان ممكن است داره وارونه ميشه.. يعني وبلاگهاي بسياري هستند كه به انسان خاصي تعلق ندارند و مثلا به گربه اي يا ساختماني يا اينجور چيزا تعلق دارند، اما انساني پيدا نشود كه در فضاي مجازي نشود سراغش را گرفت و هركه در وب نباشد تو گويي هرگز نبوده است
من هم اينگونه دوباره به انسانيت باز گشتم